ที่เรามารวมตัวกันในวันนี้ เพื่อร้องเพลงสดุดีให้กับ
ชีวิตและความตายก่อนเวลาอันควร ของตำนานผู้ยิ่งใหญ่
-แรงโก้ -เชิญเอนหลังให้สบายๆ
เพลิดเพลินกับข้าวโพดคั่ว และขนมขบเคี้ยวทั้งหลาย
ระหว่างที่เราเล่าเรื่องราวอันน่าแปลกประหลาด และตื่นเต้นของพระเอก
ผู้ซึ่งยังไม่ทันได้เริ่มเรื่องของตัวเอง
ครั้นชี่ ครีมมี่ คุ๊กกี้ แคนดี้ คัพเค้ก
เอาล่ะ ทุกคนเริ่มต้นใหม่เลยนะ
เวทีพร้อม! ในค่ำคืนอันน่ากลัว...
เจ้าหญิงซึ่งอยู่คนเดียวในห้อง เตรียมพร้อมที่จะฆ่าตัวตาย
"ข้าขอลงไปนอนให้หนอนไชหน้า ดีกว่าต้องอยู่โดยไร้รัก"
นางเอื้อมไปหยิบจอกยาพิษ
ในเวลาเดียวกัน, เจ้าคนชั่วมัลโวลีโอ กำลังวางแผนโค่นราชบัลลังก์
ขณะที่พระบิดากำลังป่วยหนัก
"ใช่ ...ข้ากำลังป่วยหนัก..."
"จะไปไหนน่ะเจ้าคนชั่ว?"
ข้า! พระเอกที่ทุกคนรอคอยมาแล้ว
มาเพื่อช่วยเจ้าหญิงที่รักของข้า!
ปล่อยนางซะเจ้าคนถ่อย
มิเช่นนั้นเจ้าจะได้ลิ้มรสคมดาบ แห่งความแค้นของข้า!
ลิ้มรสคมดาบ.....
ด๊อกเตอร์มาร์กซ์?
เฮ้ ดร.มาร์กซ์ นายเงียบทำไมล่ะ?
ให้ตายสิ นึกว่าพูดกันรู้เรื่องแล้วซะอีก การแสดงคือการโต้ตอบ
วิคเตอร์ นายแสดงแข็งเป็นท่อนไม้เลยนะ! เห็นมั้ยล่ะ ว่าแล้ว
คุณทิมม์ นายทำได้ดีแล้ว
ดีเกินไปด้วยซ้ำ
ว่าไงนะ วิคเตอร์ ? นายว่าตัวละครฉัน คลุมเครือเหรอ? ไร้สาระน่า
ฉันรู้ว่าฉันเป็นใคร ฉันเป็นตัวเด่น เป็นตัวเอก เป็นพระเอก
ทุกเรื่องต้องการพระเอกนะ คือ...ฉันหมายความว่า ใครล่ะจะเหมาะไปกว่าฉัน
ผู้ที่คู่ควรกับการสรรเสริญเยินยอ จากมวลหมู่มิตรสหาย?
เวทีรอเราอยู่...
ผู้ชมกระหายในการผจญภัย
ฉันคือใคร?
ฉันคือใครก็ได้...
ฉันคือกัปตันเรือ ที่กลับมาจากการท่องทะเลอันบ้าคลั่ง
เพื่อมาทวงแขนกลของข้าคืน!
หรือฉันคือนักผจญภัยแดนเถื่อน, ที่กำลังต่อสู้กับงูหลามตัวยักษ์ในคองโก!
เข้ามาเลย! ข้าไม่ยอมถูกกินง่ายๆหรอก
หรือถ้าอยากจะหวาน...
ฉันสามารถเป็นนักรักที่ช่ำชอง ที่สุดเท่าที่โลกเคยมี!
ช่วยไม่ได้... ผมเห็นคุณ แอบมองผมมาสักพักแล้ว
ผมเข้าใจ พวกสาวๆมักจะทำตัวลำบากเวลาอยู่กับผม เพราะผมมันหล่อเกินไป
แต่คุณดูเป็นธรรมชาติมากเลย
โอ หยุดเถอะ... ไม่เอาน่า... จริงๆนะ
แต่ถ้าคุณเอาจริงล่ะก็.... หวาาาา จะทำอะไรน่ะ?
จักกะจี้น่า ? เอาจริงเหรอ?
นั่นสิ! ความขัดแย้ง.
วิคเตอร์ ถูกของนาย ตัวละครของฉันยังคลุมเครือ
ทุกท่าน ฉันเข้าใจแล้ว พระเอกของเราไม่ได้เกิดมาโดดเดี่ยว!
สิ่งที่บทละครของเราต้องการคือความขัดแย้ง, เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน
ที่ผลักดันตัวเอกของเราไปสู่ปัญหา!
คุณทิมม์ ?
ใช่แล้ว!นายนั่นแหละ!
ไม่ต้องอาย มานี่เร็ว
ไม่เป็นไรหรอก
นั่นแหละ มาใกล้กว่านี้อีกนิด.
ดีมาก...
ฉันไม่กัดนายหรอกน่า
อยากให้ช่วยอะไรหน่อย
คุณไม่เป็นไรนะ?
ฉันต้องข้ามไปฝั่งโน้น
ฝั่งโน้น? คุณหมายความว่า ข้ามถนนงั้นเหรอ?
ก็เพราะงั้นไงคุณถึงได้...
จะข้ามไปทำอะไรเล่า?
มันเป็นภาระกิจของฉัน เขารอฉันอยู่
อะไรนะ? ใครรอ?
จิตวิญญาณแห่งคาวบอยไงล่ะ เพื่อนเอ๋ย.... คนๆนั้นแหละ
ว่ากันว่าเขานั่งรถลากทำด้วยหินอ่อน โดยมีเทพพิทักษ์สีทองอร่ามคอยปกป้อง
นายพล่ามอะไรของนายเนี่ย?
การตรัสรู้ไงล่ะ. หากไร้ซึ่งสิ่งนั้นเราก็ไร้ค่า
ไร้ค่างั้นเหรอ? ชั้นว่าไอ้ภารกิจบ้าๆของนาย ต่างหากที่ทำให้ชีวิตฉันไร้ค่า!
ฉันน่ะอยู่ในสังคมที่มีความศิวิไลซ์นะ
เพื่อนๆที่มีระดับเยอะแยะ! ฉันน่ะเป็นคนดังนะจะบอกให้
เพื่อน? ไหนล่ะเพื่อนที่นายว่า...
นายตัวคนเดียวแล้วล่ะ
นี่ฟังนะ ฉันอยากดื่มน้า ฟันฉันร้าวไปหมดแล้วเนี่ย
อยากได้โลชั่นด้วย เพราะหนังฉันมันลอกจนเหลือแค่ชั้นเดียวแล้ว
อีกไม่นาน คงได้เห็นเครื่องในฉันแหงๆ
แต่คงไม่เหมือนกับนายล่ะมั้ง?
ฟังนะ ฉันอยู่ที่นี่ไม่ได้ เข้าใจไหม?
ฉันไม่เหมาะกับที่ทะเลทรายนี่
ก็ถูกของนาย แต่ว่านายก็มาอยู่ที่นี่แล้วนี่...
เอ้า ทีนี้ก็ช่วยดึงฉันขึ้นไปที แล้วฉันจะช่วยนายหาของที่อยากได้
-จริงเหรอ? -โธ่เอ๊ย มากกว่านั้นยังได้
เร็วๆเข้า! ฉันต้องกลับไปทำภาระกิจต่อ.
-มะ...หมายความว่านายเคยทำแบบนี้มาก่อนแล้วเหรอ? -ใช่น่ะสิ หลายครั้งแล้ว
มาสิ นั่นแหละดึงนิ้วฉันแบบนั้น
จิตวิญญาณนั่นรอฉันอยู่
ได้ๆ
พอเหอะ... ฉันว่าไม่สำเร็จหรอก
แต่ฉันต้องข้ามไปฝั่งโน้นให้ได้
ทำไมถึงไม่รอจนกว่า ถนนว่างซะก่อนล่ะ?
มันไม่ง่ายอย่างที่เห็นน่ะ
ว่าไงนะ?
มันเป็นคำเปรียบเปรยน่ะ
อีกตัวแล้ว!
ว่าแล้วเชียว!
ต้องการความช่วยเหลือมั้ยเพื่อน?
รู้สึกว่าคำอุปมาจะทำให้ม้ามฉันแตกซะแล้ว
หนทางแห่งการตรัสรู้ เต็มไปด้วยอุปสรรค
เอาล่ะ...ฉันแค่ต้องการหาทางไปสู่น้ำเข้าใจไหม?
ถ้าอยากจะหาน้ำ นายต้องหาดินให้เจอก่อน.
ดิน?
โชคชะตา ช่างปราณีนายเหลือเกิน
พรุ่งนี้วันพุธ มีน้ำมา.
ตอนบ่าย ชาวเมืองจะมารวมตัวกัน เพื่อทำพิธีกรรมบางอย่าง
เมือง? หมายถึงที่มีคนจริง แล้วก็มีทุกอย่างใช่ไหม?มันอยู่ทางไหนล่ะ?
ไปทางนี้อีกหนึ่งวัน เดินตามเงาตัวเองไปนั่นแหละ
นะ...นายจะให้ฉันเดินดุ่มๆ เข้าไปในทะเลทรายงั้นเหรอ?
ทางนั้นแหละ
โอเค.. นายพูดว่า...
มีเมือง...เมืองจริงๆ ไม่ใช่เมืองหลอกๆนะ
ไปเถอะ ฉันรับรอง
ได้...
งั้นฉัน...จะไป
ฉันจะไปจาก...ที่นี่
กำลังจะเดิน...เข้าไปในทะเลทราย
เพียงคนเดียว!
ทุกคนล้วนมีหนทางทของตนที่ต้องเผชิญ!
ฉันจะไปรอนายที่ฝั่งโน้นก็แล้วกัน....
ยินดีต้อนรับ เพื่อนเอ๋ย...
สู่ดินแดนอันเวิ้งว้าง
มีเพียงแค่ทะเลทรายและความตาย
ที่เป็นเพื่อนร่วมทาง
เราร่วมร้องเพลงสดุดีแก่เขา
บทเพลงอันยิ่งใหญ่
ช่วยฟังทางนี้กันหน่่อย
เพราะเขาคงอยู่อีกไม่นาน...
ขณะที่นกจิกตาเขา ซากเน่าเปื่อยถูกแดดเผา
ตับไตใส้พุงกระจัดกระจาย ไม่เหลือสิ่งใด
ในทะเลทรายโมฮาวีแห่งนี้
เหล่าสรรพสัตว์์ใช้เวลานับล้านๆปี เพื่อปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมอันโหดร้ายของที่นี่
แต่สำหรับกิ้งก่าน่ะเหรอ?เขาคงต้องตายแน่นอน
"อยากดื่มน้ำ อยากกินน้ำแข็งใส ใครก็ได้..."
-อย่าขยับนะ -หา?
-บอกว่าอย่าขยับ! -ไม่ขยับ.
โอเค ไม่ขยับ
พรางตัวเร็วเข้า
พรางตัว? มะ...หมายความว่าไง?
พรางตัวสิวะ
นายว่าไงนะ?
-สายไปแล้ว -ไม่ ไม่ ยังงไม่สายไปซะหน่อย!
ฉันกำลังพรางตัว !ฉันเป็นนักพรางตัว!
เฮ้ย ใจเย็นสิ! ทำอะไรของแกวะ?
อย่าขยับ!
ทำตัวให้เหมือนสิ่งแวดล้อม
-เฮ้ยๆทำไรของแกวะ? -ก็ พรางตัวอยู่ไงเล่า.
-ไปพรางที่อื่นสิวะ. -อย่าทำให้เสียสมาธิสิ
-แถวนี้ไม่มีที่แล้ว -ฉันกำลังบิวด์อารมณ์อยู่นะ
-ไปหาที่ซ่อนเอาเองสิ -ไม่เอา จะอยู่ตรงนี้
หล่อนมาแล้ว! วิ่งไปซะ!
-อะไรเล่า?ก็ไหนว่าอย่าขยับไง" -นั่นมันเมื่อตะกี๊นี้ แต่ตอนนี้ นายรีบวิ่งเลยเร็ว!
ไงจ๊ะ จงอยปากสวยดีนี่
อร่อยมั้ยล่ะ?
โอ๊ย อย่าๆๆ ฉันไม่ค่อยถูกกับความสูงเท่าไหร่ ท้องไส้ปั่นป่วนไปหมดแล้ว
อย่านะ
แก! ฉันจะฆ่าแก! ไอ้กิ้งก่างี่เงา!
ออกมาเดี๋ยวนี้นะ ออกมาให้ฉันหักคอแกซะดีๆ!
มะ มะๆๆ มันมาแล้ว! นกยักษ์!
ไม่ รอก่อน! กลับมานี่! ฉันแค่ล้อนายเล่น!
-เฮ้, เราเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ? -ฉันไม่รู้จักนาย!
-กิ้งก่ากับกบ! -ไปหาที่ซ่อนเอาเองสิ!!
-เราเป็นญาติห่างๆกันนะเพื่อน!\ไม่มีที่แล้ว!
-เถอะน่า ขอร้องล่ะ! -นายไม่ใช่เพื่อนฉัน!
ฉันยอมให้แกจูบน้องสาวฉันก็ได้ ขอร้องล่ะ!
แกไอ้ลูกหมาาาาาาา......
ไหนล่ะพวกเพื่อนของนายน่ะ?
เอามือโสโครกของนาย ออกไปจากรองเท้าฉันเดี๋ยวนี้!
ขอโทษ
ลูกปืนฉันจ่อหัวนายอยู่นะเจ้าคนแปลกหน้า เอาล่ะ ทีนี้ค่อยๆลุกขึ้น
นายคงไม่อยากจะใช้เวลาช่วงบ่ายๆ
แบบนี้มาตามเก็บชิ้นส่วนหน้าของนาย ที่มันกระจายอยู่ตามพื้นหรอกนะ!
-ไม่ คุณผู้หญิง ไม่อยาก -นายเป็นใคร?
-ผมน่ะเหรอ? -ก็ฉันถามนายอยู่นี่ไงเล่า!
เมืองเรากำลังจะตายอยู่แล้ว. แถมตอนนี้ยังแล้งอย่างหนัก
แต่อยู่ดีๆก็มีคนเอาน้ำมาทิ้ง กลางทะเลทรายอย่างนี้!
พวกนายกำลังวางแผนชั่วร้ายอะไรกันแน่?
ฉันจะต้องเปิดโปงมันให้ได้ ว่านายกำลังเล่นบทอะไรอยู่
-บทงั้นเหรอ? -นายเกี่ยวพันกับเรื่องอะไร?
ดีจังที่คุณถามเรื่องนี้
ผมมีอยู่สองบท,แนวลึกลับ แล้วก็แนวหนังเพลง กำลังคิดท่าเต้นอยู่่อ่ะนะ
ส่วนเนื้อร้องเสร็จแล้ว ตอนนี้กำลังเรียบเรียง ทำนองอยู่ ลองฟังมั้ยล่ะ
คิดว่าคงเป็นแนวคาวบอย
♫เจ้าลิงจ๋อได้ขนมปัง ส่วนแม่เขาได้ของดีแท้♫
♪หล่อนชอบมาเที่ยวแถวภูเขา เวลาฝนโปรย♫
นายคงไม่ใช่คนแถวนี้สินะ?
เออ...เรื่องของผมเจ๋งมั้ยล่ะ
แล้วคุณชื่ออะไรเหรอ?
-ถั่วน้อย. -ชื่อตลกดี
จะให้ทำไงล่ะ? ก็พ่อฉันเขาชอบกินถั่วอบนี่นา
เอาเถอะ นี่ยังดีนะ เกิดเขาไปชอบหน่อไม้ฝรั่งเข้าล่ะแย่เลย
ว่าไงนะ?
เออ...ผมหมายความว่า... ถึงชื่อมันจะน่ารักดีก็เหอะ
แต่ใช่ว่าเด็กๆทุกคนจะชอบชื่อเล่นแบบนั้น
พ่อฉันน่ะเป็นคนดี ถึงแม้ เขาจะชอบถั่วมากไปหน่อยก็เถอะ
-รสเผ็ดดีนะ อะไรเนี่ย? -นายกำลังกินเถ้ากระดูกเขาอยู่นะ!
เธอพกศพพ่อตัวเองงั้นเหรอ?
เปล่า แค่ขี้เถ้าน่ะ พ่อชอบสูบบุหรี่มาก ไม่มีใครพบศพพ่อ
อืม ผมว่าเขาคงมีเหตุผลของเขาน่ะ
-นี่นายพยายามจะสื่ออะไรกันแน่หา? -ปะๆ เปล่าสักหน่อย
พ่อของชั้นไม่เคยเข้าไปใกล้ ไอ้เหมืองเก่านั้น
เขาต้องทนป่วยอยู่ร่วมเดือน!
แล้วนายยังจะมาหาว่าเขาไม่รับผิดชอบ ไม่ยอมทำหน้าที่พ่อที่ดี
คนอย่างนายมันจะไปรู้อะไร ว่าพ่อสำคัญต่อฉันแค่ไหน
คุณถั่วน้อย?
คุณถั่วน้อย? เฮ้?
เป็นไรไปเนี่ย?
จนกว่าคนที่แอนโดรเมด้าไฟว์
จะคืนตัวเขามาในสภาพปกติล่ะก็ อย่าหวังว่าฉันจะยอมขายไร่ของฉันให้กับแก!
-หา...คุณเป็นอะไรไป? -นายน่ะแหละทำอะไร?
-ผมเนี่ยนะทำอะไร? -นายกำลังโอบไหล่ฉัน
-ก็คุณแข็งทื่อเป็นหิน -ฉันเปล่านะ
จริงๆ อยู่ดีๆก็เงียบเฉยเลย
ไม่รู้จักกลไกป้องกันตัวหรือไง กิ้งก่าทุกตัวก็เป็นกันทั้งนั้นแหละ
โกหกหน้าตาย
เอาล่ะ อยากจะแห้งตายอยู่ที่นี่ หรือจะติดรถฉันเข้าไปในเมือง?
ไม่ๆๆๆเออ คือ ไปสิ ไป ขอบใจนะที่ชวน
วันนี้วันพุธ พวกเราจะไปรวมตัวกันที่นั่น
ตกลงแล้วนายเป็นใครกันแน่?
เออ ผมมีหลายชื่ออ่ะนะ...
จะเอาชื่ออะไรล่ะ ชื่อในการแสดง นามปากกา
ผมเคยมีนามแฝงด้วยนะ แต่ว่าเลิกใช้ไปแล้ว
และในที่สุด ชายแปลกหน้าของเรา ก็มีเพื่อนร่วมทาง
แต่ใครจะไปรู้ล่ะว่า นางนี่แหละที่เป็นผู้นำเขา
ไปล่ะจุดจบอันเลวร้ายที่รออยู่เบื่องหน้า
...นอร์ม เดอ พลุม, เอ้อ แล้วยังมีชื่อเล่นในรายการวิทยุอีกนะ
รู้ไหมว่าผมเป็นผู้ชายไม่กี่คน ที่มีชื่อจีน
นี่แหละถึงแล้ว
เหรอ...จริงสิ
ขอบคุณมากนะ คุณถั่วน้อย
-ถ้ามีอะไรให้ผมตอบแทนได้ก็... -ไปได้!
เอาเถอะ งั้นก็!
ไว้เจอกันนะ คุณถั่วน้อย
แกจะย้ายแล้วเหรอ จิม?
เออ...ฉันทนไม่ไหวแล้ว ขายที่ทิ้งดีกว่า
จะเพาะปลูกอะไรก็ไม่ได้ในเมื่อไม่มีน้ำสักหยด
ลาล่ะ...
ตัวอะไรวะเนี่ย?
ทำไมพวกหนูถึงทำแบบนี้เนี่ย?
ก็คุณดูตลกดีนี่
หา จริงเหรอ? หน้าเธอก็ตลกเหมือนกันแหละ
-เสื้อคุณตลก -ชุดเธอก็ตลก
-ตาคุณตลก! -ตาเธอก็ตลก!
คุณคนแปลกหน้า และคนแปลกหน้าก็ไม่รอดแถวนี้หรอก
เอ้านี่ถั่วของเธอ ถั่วน้อย
แค่นี้ไม่พอหรอกนะ, วิลลี่
นี่ ยัยถั่วน้อยเอ๊ย เธอติดฉันตั้งสามเหรียญแล้วนะ ฉันคงให้เธอมากกว่านี้ไม่ได้
แต่ฉันต้องได้ของที่ฉันเป็นหนี้คุณอยู่ในตอนเที่ยงนี้นะ
เธอยังไม่เข้าใจอีกเหรอ ว่าคุณเมอร์ริแมคที่อยู่ที่ธนาคารน่ะเค้า ยกเลิกสินเชื่อของทุกคนหมดแล้ว
เฮ้ คุณถั่วน้อย ทางนี้!
เธอรู้จักเจ้าหมอนั่นด้วยเหรอ?
ทางนี้ครับ คุณถั่วน้อย
เปล่า
เฮ้
เฮ้...
อา...ใช่สิ...เราต้องกลมกลืน
ขอน้ำเปล่าหนึ่งที่
มันบอกว่าต้องการน้ำเปล่าหนึ่งที่ว่ะ!
เผื่อข้าด้วยเด้!
เอาเป็นกระโถนฉี่แทนได้ป่าววะ!
มีแต่น้ำกระบองเพ็ชร เอาไหม?
เฮ้ย ไอ้ตัวหลากสี...
นายคงจากบ้านมาไกลสินะ?
นายเป็นใครกันแน่?
ฉันเป็นใคร?
ฉันสวมได้ทุกบทบาท
เป็นอะไรไปเล่า? อดคิดถึงแม่ไม่ได้รึไง?
ถ้าใช่แล้วจะทำไม...
แต่นั่นยังไม่เท่ากับที่แก คิดถึงพ่อของแกหรอกน่า!
อะ เออ...นะ นายว่า นาย มาจากไหนนะ?
ฉันเหรอ? ฉันมาจากทางตะวันตก.
ข้างนอกโน่น ที่สุดเส้นขอบฟ้า ยามอาทิตย์อัศดง
ดินแดนตะวันตกอันป่าเถื่อน
ใช่แล้ว ข้ามาจากที่นั่นแหละ
ที่ๆข้าจากมา เราฆ่าคนก่อนมื้อเช้า
เพื่อเรียกน้ำย่อย!
แล้วเราก็ค่อยเอาเกลือพริกไทโรยเข้าไป
จากนั้นก็เอาเนยทาจนมันย่องขณะที่ย่างเขา จากนั้นเราก็กิน!
-กินงั้นเหรอ? -ตามนั้นแหละ!
ให้ตายสิ ฉันเห็นแม้กระทั่งสิ่งที่ทำให้ชายตัวโตๆ ต้องกระอักกระอ่วนมานักต่อนักแล้ว!
ลองคิดดูสิว่าถ้านายต้องใช้ชีวิตอยู่ถึงสามวันกับซากศพม้า โดยต้องดื่มน้ำที่เหลือจากอวัยวะภายในของมัน
นายคงไม่มีวันเหมือนเดิมอีกต่อไป
ขอเอซอีกสักสองสามชุดนะ สุภาพบุรุษ นั่นแหลที่ฉัตนต้องการ
อย่างที่นายคิดนั่นแหละเพื่อนหนูขนดกเอ๊ย ฉันไม่ใช่คนแถวนี้
หรือจะพูดอีกอย่างก็คือฉันมาจากที่ๆ เจ๋งสุดๆ
ฉันนี่แหละนรกสั่งมาเกิดตัวจริง
ฉันนี่แหละ นรกยังเมิน
นามฉันคือ
แรงโก้
นายน่ะเหรอที่เป็น คนสอยพวกพี่น้องเจงกิ้นส์?
ด้วยกระสุนแค่นัดเดียว
ตายหยังเขียด
ทีเดียวเจ็ดคนเลยงั้นเหรอ?
ถูกต้อง
เหมาทีเดียวเลย 7 คน
ถามจริงเหอะ คุณแรงโก้ นายทำได้ไง??
ดีใจจริงๆที่มีคนถาม
จะบอกทุกคนในที่นี้ ว่าตั้งใจฟังให้ดีๆ
เพราะว่าเรื่องที่จะเล่า...
มันค่อนข้างซับซ้อน
หมดบัญชีของคุณแล้วครับ คุณนายโอ๊ต มี 2ขวดเล็กกับ1ขวดใหญ่
ห้ามแตะต้องนะ โมดิไค! นี่มันค่าเล่าเรียนองลูกนะ
ผมไม่มีทางเลือกอื่น หรอกนะคุณถั่วน้อย
เวลานี้อะไรๆก็แย่ไปหมด เราให้สินเชื่อไม่ได้หรอก
แต่ที่นี่ธนาคารนะคุณ ที่ๆพวกคุณเก็บน้ำเอาไว้
นี่ ถั่วน้อย เธอเองก็เป็นเหมือนกับหลานฉันนะ ตั้งแต่พ่อของเธอจากไป
เออ...แต่ก็ไม่ใช่ว่าเมาตกบ่อในเหมืองนั่นหรอกนะ...
ฉันพยายามปกป้องหนูแล้วก็พวกชาวบ้าน จากความจริงที่กำลังเกิดขึ้นอยู่นี่
แต่มันก็...เอออ....
-คุณเมอริแมคคะ? -ความจริงมันช่างโหดร้ายขึ้นทุกวัน
คุณเมอริแมค!
คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?
ถั่วน้อย ฉันจะให้เธอดูบางอย่าง
-เหลือแค่นี้น่ะเหรอ? -ที่เห็นนี่คือน้ำสำรองฉุกเฉินนะ!
ไม่รู้ว่า เธอรู้สึกไหม
แต่เดี๋ยวนี้ไม่มีใครเอาน้ำมาฝากเข้าธนาคาร ในวันพุธอีกแล้ว!
แต่ว่าคุณเมอริแมคคะ ถ้าฉันไม่ได้น้ำไปวันนี้ล่ะก็ ฉันจะต้องเสียไร่ไปแน่ๆ
แล้วนี่คุณยังมาบอกว่า ทั้งเมืองเรามีน้ำเหลือเพียงเท่านี้น่ะเหรอ?
นี่มันไร้เหตุผลสิ้นดี อ๊ะ เดี๋ยวสิ มีบางอย่างเกิดขึ้น
มีใครบางคนเอาน้ำมาเททิ้ง ในทะเลทราย
ฉันเห็นมากับตาเลย
น้ำในทะเลทรายเนี่ยนะ?
ไม่ใช่ว่าหนูเห็นมันตอนที่ ไอ้ที่เคยเป็นนั่นนะ?
เปล่านะ
เอาล่ะ ถ้าอยากจะฝันอะไรก็ฝันได้ แต่นี่มันเรื่องจริง
รู้มั้ยว่าทำไมหลายๆคนถึงจำต้องขายที่แล้วจากไปน่ะ? เพราะพวกเขาทนไหวแล้วน่ะสิ
แล้วหนูควรจะทำยังไงดี?
เอางี้ ฉันว่าเราลอง ไปคุยกับท่านนายกเทศมนตรีดูไหม?
ได้ข่าวว่าท่านช่วยเหลือมาแล้วหลายคน ในเวลาวิกฤตแบบนี้
นายกเทศมนตรีงั้นเหรอ?
เค้าอาจจะเป็นความหวังสุดท้ายของเราก็ได้
กระสุนโดนเข้าที่จอบแล้วแฉลบกลับ ไปโดนเจ้าคนที่สาม
แล้วทันใดนั้นหลังคาก็ยุบลงมา
กลิ่นเหล้าโรงงี้ฟุ้งกระจาย ไปทั่วทีเดียว
ร่างของเขาค่อยๆระเหยไปในอากาศ เหลือแต่รูปปั้นขี้เถ้าดำๆ
ที่ส่งเสียงร้องแหลมๆแบบนี้
ดะๆ เดี๋ยวก่อนสิ นั่นมันแค่หกไม่ใช่เร๊อะ แล้วคนที่เจ็ดล่ะ?
คนที่เจ็ด?
แย่หน่อยที่เจ้านั่นดันติดเชื้อตายน่ะ
-เจ็ดคน! -กระสุนนัดเดียว!
ขอเหล้าให้ทุกคนหน่อยซิ!
เต้นให้ดูหน่อย, เร็วเข้า!
-นั่นแหละ ท่าไก่ย่างน่ะรู้จักไหม! -นั่นแหละเต้นเข้า!
แกหูตึงเหรอไงวะ พวก?
ฟังนะ ถ้าแกไม่จ่ายค่าผ่อนล่ะก็, แกก็ไม่มีสิทธิ์อยู่!
-ไม่รู้จักกฎพื้นฐานของอสังหาริมทรัพย์เหรอไงพวก -ไม่จ่ายก็ออกไป!
ถ้าฉันยังเห็นหนังหน้าเหี่ยวๆของแกในเมืองนี้อีกทีล่ะก็...
ฉันจะเฉือนมันออกมา เอามาเช็ดรูก้นของฉัน
ระวังเงี่ยงมันหน่อยนะลูกพี่
อย่าสะเออะกลับมาอีกนะเว้ย!
มองอะไรของพวกแกวะ?
เฮ้ แบดบิล ฉันมีเรื่องจะบอกนาย!
ตัวอะไรวะเนี่ย?
นายไม่รู้จักเหรอ บิล? นั่น แรงโก้
เขาไม่กลัวนายหรอก! เขาไม่กลัวพวกนายทั้งหมดเลย!
เขาจัดการพวกพี่น้องเจงกิ้นส์
-ด้วยกระสุนแค่นัดเดียวนะบิล -สอยทีเดียวเจ็ดคน!
จริงเหรอเนี่ย?
เฮ้ ให้ฉันช่วยนะ ก่อนที่มันจะ...
โอ้ เวร ทำไงดีล่ะ เออ นี่ไง...
เดี๋ยวฉันจัดการให้นะ
อืม ดีขึ้นเยอะ
เวลานอก เวลานอก
เอาล่ะ ทีนี้ฟังนะ
ฉันจะให้โอกาสครั้งสุดท้าย คิดดูอีกที
แต่ถ้านายไม่อยากคิด
ฉันเองก็อาจจะคิดว่าตัวเองอยากจะลองคิดดูอีกที...
เข้าใจง่ายดีนี่นา
ทุกคนฟังทางนี้!
เมืองนี้จะต่างไปจากเดิม เมื่อคนอย่างแรงโก้มาถึง
และนี่คือกฏใหม่! ฉันอยากเห็นรองเท้าฉันต้องเงาวับทุกเช้า
ขอกาแฟร้อนๆและคุ๊กกี้ด้วย
และไม่ว่าจะทำอะไรอยู่ ห้ามจ้องตาฉัน
จงหลบไปให้พ้นรัศมีสายตาฉัน!
-เค้าแน่จริงๆว่ะ -บ้าไปแล้วหรือไง?
-ก็เขาไม่เคยกลัวใครนี่หว่า -เขากำลังแสดงให้ทุกคนเห็นว่าไม่เกรงไอ้นกนั่น!
ถ้าเห็นฉันเดินมา ก็ให้หลบไปข้างๆ
ฉันไม่อยากให้เมล็ด ข้าวสาลีของพวกนาย
เข้าไปติดในร่องรองเท้าบู๊ตของฉันเข้าใจไหม!
อืม...และเราก็ไม่ชอบความรุนแรงใช่ไหม
รวมกันเราอยู่ แยกหมู่เราตาย
เพราะฉนั้นฉันอยากให้พวกนายออกมาร่วมกัน ตั้งแถวเรียงหน้ากระดาน
ขณะที่ฉันขอเวลาพักประเดี๋ยว!
เขาทำอะไรของเขาน่ะ?
ฉันว่ามันต้องมีแผนสองแหงๆเลย
ตามสบายเลยจ๊ะ
เฮ้ยมาดูทางนี้สิ!
ดูนั่นสิ!
เค้ากำลังไล่ต้อนเจ้าเหยี่ยวนั่น!
ส่งมันลงนรกเลยเรงโก้!
-เห็นไหมนั่น? -เขาฆ่ามันได้!
หมอว่าไง?
เจ้าเหยี่ยวนี่ตายแหงแก๋!
เราเอามันไปเผาทิ้งดีไหม?
เขาจัดการมันด้วยกระสุนนัดเดียว!
อย่างที่เค้าว่า!
ได้เวาลา ที่เราจะมีพระเอกประจำเมืองซะที
พระเอกตัวจริงเสียงจริง
ข้าว่าถึงเวลาที่เขาจะได้ไปพบกับนายกฯซะที
ได้ยินไหมแรงโก้? นายจะได้พบกับท่านนายกฯแล้วนะ!
พวกเรา เอ่ยชื่อแรงโก้ แรงโก้!
และแล้วชายแปลกหน้าของเราก็ได้รับการต้อนรับ
อย่างอบอุ่นจากเหล่าเพื่อนใหม่
และค่อยๆจมลงสู่การ หลอกลวงของตัวเขาเอง
แล้วเขาจะตายเมื่อไหร่ล่ะ?
อีกไม่นาน สหาย อีกไม่นาน...
ที่ของฉันไม่ได้มีไว้ขาย!
ชั้นมาที่นี่เพื่อจะหาหนทางรักษามันไว้ ไม่ใช่มาขายมัน!
ฉันแน่ใจว่ามันยังมีเหตุผลนะ เรายังหาทางแก้ไขได้แค่ยอมคุยกับเขาเท่านั้น!
ถั่วน้อย! กลับมาก่อนสิ ถัวน้อย?
เชิญคุณเข้าพบท่านนายกฯได้
น้ำไงล่ะ คุณแรงโก้ น้ำ....
ขาดมัน คุณก็ไม่เหลืออะไรนอกจากฝุ่นกับขี้เถ้า
มีน้ำก็มีชีวิต
ดูมันสิ ดิ้นรนกระเสือกกระสนที่จะมีชีวิต พวกมันตามไปทุกที่ๆมีน้ำ
นั่นคือกฎที่ไม่เปลี่ยนแปลงของทะเลทราย
ควบคุมน้ำได้ ก็ควบคุมทุกอย่างได้
แต่ฉันคงไม่จำเป็นต้องบอกนายใช่ไหม เพราะนายคือผู้ยิ่งใหญ่จากทางตะวันตกอยู่แล่วนี่
แน่นอน เรื่องนั้นน่ะเข้าใจอยู่แล้ว
นี่มาจากคลังส่วนตัวของฉันเชียวนะ
น้ำฝนธรรมชาติใสบริสุทธิ์ จากตอนน้ำท่วมครั้งใหญ่
แต่ไม่ใช่เมื่อตอนที่พระเจ้าสั่งให้น้ำท่วมโลกนั่นหรอกนะ ฉันยังไม่แก่ขนาดนั้น
อำนาจย่อมนำมาซึ่งสิทธิพิเศษ
พูดได้ดีนี่ เจ้าหนุ่ม
แต่สิทธิพิเศษก็มาพร้อมกับความรับผิดชอบ
ให้ตายสิ ฉันเป็นนายกฯที่นี่มา ตั้งแต่ก่อนจะมีทะเลทรายเสียอีก!
และบางทีฉันเองก็ อาจจะเป็นแค่เต่าแก่ๆขี้ใจน้อยตัวนึง
แต่ฉันคิดว่าเมืองนี้ยังมีอนาคต และฉันหวังว่านายจะได้เป็นส่วนหนึ่งของมัน
-แด่ทะเลทราย! -แด่ทะเลทราย
ดูสิ คุณแรงโก้? เหล่าเพื่อนผองและเพื่อนบ้านของฉัน?
ชีวิตที่นี่ช่างโหดร้าย โหดร้ายมาก
รู้ไหมว่าพวกเขาผ่านวันคืนที่นี่ ไปแต่ละวันได้ยังไง?
ความเชื่อไง
พวกเขาเชื่อว่าวันนึงทุกอย่างต้องดีขึ้น
พวกเขาเชื่อว่าสักวันต้องมีน้ำ
พวกเขาเชื่อแม้ว่ามันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
ว่าพรุ่งนี้จะต้องดีกว่า
คนพวกนั้นต้องศรัทธาในอะไรสักอย่าง
และตอนนี้ สิ่งนั้นคือนาย
รับไปสิ แรงโก้ โชคชะตารอนายอยู่
คนเราต้องเชื่อมั่นในอะไรสักอย่าง
นี่ใกล้จะเที่ยงอยู่แล้ว ทุกอย่างพร้อมรึยัง?
ครับนาย แต่เจ้านี่่อาจจะเป็นตัวปัญหาได้นะนาย
เจ้าหมอนี่น่ะเหรอปัญหา? วิลเลี่ยม หมอนี่คือทางออกต่างหาก
ชั้นไม่เข้าใจเลยจริงๆนะ
เมืองทั้งเมืองกำลังจะแห้งตาย
มีแต่นายกฯคนเดียวนั่นแหละ ที่ดูไม่ทุกข์ร้อนอะไรเลย
นั่นไม่ทำให้คุณ สงสัยอะไรบ้างเลยหรือไง?
แล้วไหนยังเรื่องน้ำ ที่ฉันเจอในทะเลทรายนั่นอีก?
เอาล่ะๆไม่ต้องทำตื่นเต้นไปได้ไหม เอาไว้ฉันจะสอบถามกับนายกฯเอง
แต่ถ้าหนูรู้สึกว่ามีอะไร ไม่ชอบมาพากลอยู่ล่ะก็
ฉันแนะนำว่าให้หนู เอาไปปรึกษากับนายอำเภอคนใหม่ดีกว่า
นี่แหละแหล่มเลย เฮ้! ระวังเข็มนั่นหน่อยสิ
อย่าให้แน่นไปนะ อยากให้ตรงนี้มีจีบหน่อยๆ
แหล่มเลย
ตรงนั้นใจเย็นๆ
-เอามันขึ้นมาหน่อยดีไหม? -ไม่ดีล่ะมั้ง?
ไม่มีชายข้อมือสีขาวยื่นออกมางั้นเหรอ?
ขออภัย, นายอำเภอแรงโก้ ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณ
ไง ถั่วน้อย, เห็นไหมนี่ชุดใหม่ของผม?
แถมยังมีหมวกใหม่ไฉไลสุดๆใบนี้ด้วย
-ก็ดีค่ะ แต่... -คุณรู้จักแองเจลีคหรือยัง?
-ไงจ๊ะ ถั่วน้อย -ไงจ๊ะ แองจี้
-คุณโส -หอยแครง
-โคมเขียว -โทษครับคุณแรงโก้
เดี๋ยวพ่อยิงหน้าแหกเลย!
เออ ผมแค่...
เธออยากได้ลายเซ็นจ๊าบๆของชั้น, ใช่มั้ย?
-งั้นช่วยถือนี่ไว้ก่อนนะ -นี่นายอำเภอ ไม่ใช่เวลามาแจกลายเซ็นนะ
มีกระสุนในนี้ด้วยแฮะ
เข้าใจล่ะๆจะมีงานเลี้ยงต้อนรับฉันตอนบ่ายนี้ใช่ไหมล่ะ
-ฉันสั่งชุดแจ่มๆเอาไว้แล้วล่ะ ไม่ต้องห่วง -นายอำเภอ คือฉันจะบอกว่า...
-คุณแรงโก้! -โอ้ คุณนายด้วยเหรอ? ได้เลยครับ
-อา...ได้เลย -คือฉันอยากให้คุณมาช่วยตรวจสอบ...
รู้ไหม คุณถั่วน้อย ผมหวังว่าคุณคงจะทำความสะอาด ให้เรียบร้อยนะ ถ้าพยายามให้มันหนักกว่านี้หน่อย
-ว่าไงนะ? -เอาล่ะ จำไว้นะ ไอ้หนู
ตั้งใจเรียนหนังสือ กินผักเยอะๆ แล้วก็เผาทุกอย่างทิ้งนอกจากเชคสเปียร์เข้าใจไหม?
-เชคสเปียร์คือใครครับ? -นายอำเภอแรงโก้!!
ถ้านั่นคือชื่อจริงของนายล่ะก็นะ....
ฉันกำลังพยายามรักษาไร่ผืนสุดท้ายที่พ่อฉันทิ้งไว้ให้
มันกำลังจะล่มสลาย เพราะไม่ามารถทำการเกษตรได้
แต่นายกลับมานั่งเล่นขายขนม กับยัยคุณตัวนี่อ่ะนะ
โอ้ น่าอนาถเหลือเกิน แม่คนนี้
ทำไมเธอถึงเป็นอย่างนี้ล่ะ?
-ปฏิกิริยาการเอาตัวรอดอัตโนมัติน่ะ -ระบบเธอคงรวน
เฮ้อ แบบนี้ก็ลำบากสิ
มันไม่ใช่ผื่น! มันคือปานตะหาก!
ฉันเป็นแบบนั้นอีกแล้วเหรอเนี่ย?
เป็นอะไรนะ?
ขอถามอะไรนายอย่างนึงได้ไหม?
มีใครบอกนายรึยังเรื่อง เกี่ยวกับนายอำเภอคนก่อนน่ะ?
โทษนะ, ถามอะไรหน่อยสิ... ถามอะไรหน่อยสิ...
นายอำเภอคนก่อนน่ะ....เออ นี่ พวกคุณจะไปไหนกัน?
เกิดอะไรขึ้น?
วันทั้งวัน
ฉันเห็นแต่ความแล้ง
ไม่มีแม้แต่น้ำสักหยด
น้ำเย็นๆ
ตาแก่แดนและฉัน
กับคออันแห้งผาก
วิญญาณฉันร่ำร้อง
เรียกหาน้ำ
เย็นๆ
โทษๆโทษที
น้ำใสๆ
นี่พวกเธอเต้นรำอะไร กันอยู่?
กำลังคิดเรื่องท่าเต้นกันอยู่
ปกติทำแบบนี้กันเป็น ประจำงั้นเหรอ?
ทุกวันพุธ แล้วก็ทำมาเรื่อยๆ
นายฆ่าเจ้านกนั่น
ถูกต้องแล้ว ฉันฆ่ามัน
นกตาย งูมา
งู?
เขาหมายถึง'เจคงูหางกระดิ่ง'น่ะ
มันไม่มาที่นี่เพราะ มันกลัวเหยี่ยว
แต่ตอนนี้มันคงมาแล้วล่ะ
หนูขอรองเท้าบู้ทของคุณ ตอนที่คุณตายไปแล้วนะ
ไม่มีวัน!
ฉันไม่กลัว เจ้างูนั่นหรอก
เอมอสก็เคยพูดแบบนั้น
เอมอส?ใครเหรอ?
คุณใส่ฟันทองรึเปล่าคุณแรงโก้?
สหายชาวเดิร์ทโทเนี่ยน...
ขอต้อนรับสู่วัน แห่งการปลดปล่อย ฮาเลลูย่า
-ฮาเลลูย่า! -ฮาเลลูย่า!
สาวกนำหัวก้อกศักดิ์สิทธิ์ออกมา!
วันนี้เรามีสหายใหม่มาร่วม ในพิธีด้วย
ผมคงต้องขอแนะนำให้ทุกคน ได้รู้จักเขาสักเล็กน้อย
เขาอาจจะดูเถื่อนๆไปสักนิดนึง
คุณแรงโก้ กรุณาช่วยก้าวมาข้างหน้าสักนิดได้ไหม?
เวลานั้นมาถึงแล้ว เวลาที่ถูกทำนายเอาไว้แล้ว!
-ฮาเลลูย่า! -ฮาเลลูย่า!
เวลาศักดิ์สิทธิ์!
-ฮาเลลูย่า! -ฮาเลลูย่า!
เวลาแห่งโชคชะตา!
-ฮาเลลูย่า! -ฮาเลลูย่า!
เวลาแห่งการปลดปล่อย!
-ฮาเลลูย่า! -ฮาเลลูย่า!
เวลาแห่งความชุ่มชื้น!!
-เป็นความผิดของเขา! -เจ้าคนมาใหม่!
-จับมันไปเผา! -มันคือแม่มด!
ฉันขอรองเท้าบู๊ทนะ!
เอาล่ะ สหาย! ใจเย็น
ต่อจากนี้ไปคือช่วงเวลาที่ยากลำบาก. เราคงจะต้องทำการบูชายันต์.
แต่ถ้ามีอะไรที่ผมช่วยได้ ทุกท่านไม่ต้องเกรงใจ...
เดี๋ยวๆ!
ตอนนี้เรื่องมันชักจะ ทะแม่งๆเข้าไปทุกที
ไหนจะน้ำในธนาคารใกล้จะหมด แล้วก็มาเรื่องก้อกนี่อีก?
น้ำในธนาคารหมด?
-เธอว่าไงนะ? -เธอว่าน้ำในธนาคารหมด!
เรามีเหลือแค่นี้! ให้ไปไม่ได้หรอก!
คิดจะโกงกันงี้ได้ไงวะ!
กรุณาอยู่ในความสงบเรียบร้อย ด้วยครับทุกท่าน
มาก็ดีแล้วนายอำเภอ ที่ีนี่วุ่นวายไปหมดแล้ว
เข้ามาเลย....
ขอผมดูต้นตอของ ความไม่พอใจของชาวบ้านทีสิ
เอื้อกกก
ทุกคนฟังทางนี้!ผมคิดว่า
ผมคิดอะไรบางอย่างออกแล้ว
พวกคุณมีปัญหาเรื่องน้ำ!
ฟังแล้วเข้าใจมั้ย ประเด็นของฉันคือ...
สมมติว่าหมอนี่ อยากกินน้ำสักแก้ว
แค่แก้วเดียวแล้วคิดว่า คงไม่มีเรื่อง ไม่มีปัญหา ใช่มั้ย?
และนาย!
ลองคิดดูสิว่าถ้านายกำลังจะแห้งตายคาที่?
นายทนไม่ไหวแล้ว แก้วเดียวคงไม่พอต้องขอสอง!
ตามทันนะ...
แล้วจะเกิดอะไรขึ้น? ถ้าทุกคนอยากดื่มก็ดื่มตามใจตัวเอง!
ก่อนจะรู้ตัว... น้ำคงไม่เหลือแล้ว.
แล้วเราจะเป็นยังไง?
หิวน้ำไงล่ะ
โคตรหิวเลย
แล้วพวกเราทุกคนก็จะกลายเป็น สัตว์ป่าที่ดุร้าย!
ดูนี่... เรายังมีน้ำเหลืออีกหกวัน
อะ... เรา เรายังมีน้ำอีกห้าวัน...
ตราบใดที่ยังมีน้ำ เมืองก็ยังอยู่ได้
นายอำเภอแรงโก้พูดถูก
ตราบใดที่นี่ยังมีน้ำเหลืออยู่, ก็ยังพอมีความหวัง
ฉันรับประกันทุกคนเลยว่า
ฉันจะใช้เวลาทั้งหมดที่มีนี้
เพื่อปกป้อง สิ่งล้ำค่าของพวกเราทุกคนอย่างถึงที่สุด!
จะไม่มีใครกล้า มาแหยมกับแรงโก้คนนี้
สวัสดีจ๊ะสาวๆ
สวัสดี นายอำเภอ
แล้วอย่ากลับาอีกนะเว้ย!
ใจเย็น กอร์ดี้ นายกลับเข้าไปในนั้น
กลับเข้าไปแสดงให้พวกนั้นมันเห็นว่า นายสมควรที่จะอยู่ในเมืองนี้
ขอบใจมาก นายอำเภอ
เฮ้ แกอีกแล้วเร๊อะ?
คนที่นี่น่ารักจริงๆเลย
-ไม่ใช่ธนาคารนี่หว่า? -ชั้นบอกแกแล้วไง! ไอ้โง่เอ๊ย
หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ!
-ใครวะ? -ซวยแล้ว นายอำเภอมา!
ยกมือขึ้น ให้เห็นชัดๆ!
อย่างที่คิดเลย
ขุดหาแร่โดยไม่ใช้เครื่องมือที่ได้รับอนุญาต อย่าขยับนะเว้ย
ขุดหาแร่?
เอาล่ะ ที่นี้ก็มีจอบ เสียม จอบขุด, บวบขัดผิว
ขนมขบเคี้ยว, หนังสือเกม, และก็ใบอนุญาต
-บวบขัดผิว -เฮ้ยพวกแกทำบ้าอะไรอยู่ฟะ!
มัวแต่ชมนกชมไม้อยู่เร๊อะไง
โธ่เอ๊ย ไอ้พวกไม่ได้เรื่อง ก้อนริดสีดวงจมูกของฉันยังฉลาดกว่าแกสองคนอีก
อ้าว เวรที่นี่ไม่ใช่ธนาคารนี่หว่า!
แพพพี้, นายอำเภอยืนอยู่หน้าเรา กำลังช่วยเราอยู่
เขากำลังออกใบอนุญาตให้เราขุดหาแร่ได้
แน่นอน. ฉันทำตามหน้าที่.
เดินตรวจตรายามค่ำคืน
ใช้สายตาคมกริบดั่งเหยี่ยวสอดส่อง ดูเจ้าพวกนักเลงและพวกอาชญากร
เขาดูเจ๋งอย่างที่พูดป่าววะ?
แล้ว...ถ้าพวกผมเกิดขุดแร่เจอขึ้นมาจริงๆ
แล้ว เออ..นักขุดแร่อย่างพวกผม
จะเอาแร่ไปฝากไว้ ที่ไหนได้ล่ะ?
ในเมืองเดิร์ทแห่งนี้ เราภูมิใจนำเสนอ
สถาบันการเงินที่ดีเยี่ยมที่สุด ในฝั่งมิซสูรี่นี้
ซึ่งช่วยปกป้องทรัพย์สมบัติของท่าน ได้อย่างอุ่นใจ ไร้กังวล
ขอบคุณมากนายอำเภอ
ธนาคารถูกปล้น! ธนาคารถูกปล้น!
พระเจ้าช่วย, ธนาคารถูกปล้น!
เกิดอะไรขึ้น?
-ไปหมดแล้ว! น้ำหายหมดแล้ว! -มันว่าไงนะ?
เขาบอกว่าธนาคารถูกปล้น!
ช่วยด้วย ไฟไหม้ฉัน! ไฟไหม้ฉัน!
ธนาคารถูกปล้น เมืองแห้งเหือด "พวกเราแห้งตาย" ผู้คนร้องไห้
เขาบอกว่าจะปกป้องแต่น้ำหายหมด และทั้งหมดเป็นความผิดของเขา
เอาล่ะ ทุกคนถอยไป คนที่ไม่เกี่ยวข้องกรุณาออกไปครับ
ที่นี่เป็นที่เกิดเหตุแล้ว
เอาเทปมากั้นไว้ ค้นหารอยนิ้วมือ เส้นผม ดีเอ็นเอ
ตรวจปัสสาวะของทุกคน แล้วก็ขอกาแฟลาเต้แก้วนึงด้วย
ขอแบบแยกนมนะ
ดูนี่สิ
"ใบอนุญาตขุดแร่"?
เฮ้ อย่าแตะต้องหลักฐานในที่เกิดเหตุสิ
แล้วเราจะทำไงดีล่ะ นายอำเภอ?
-เราต้องการน้ำนั่น -พวกเราต้องตายแน่!
ใจเย็นก่อนทุกคน... ตอนนี้เรารู้แล้วว่าต้องทำอะไร
ถูกต้อง เรารู้ว่าต้องทำอะไร...
-สิ่งที่เราต้องทำก็คือ...? -จัดกองทหาร...
จัดกองอาหาร!
ทหาร......
เอาล่ะ เราทุกคน พร้อมจะลุยแล้วนะ
แต่ก่อนอื่น ฉันอยากถามว่า พวกนายรู้วิธีใช้ปืนกันแล้วใช่มั้ย?
อะ...เออ.. เยี่ยม
เอาไงต่อล่ะ นายอำเภอ?
งั้นก็ลุยเลย!
เราจะไปไหนกัน?
อะไรนะ?
เราจะไปไหน?
เอาล่ะในฐานะผู้ช่วยนายอำเภอ นายมีหน้าที่ สืบหาร่องรอยคนร้าย
โดยใช้ความสามารถในการดมกลิ่นอันยอดเยี่ยมของนาย
นายคิดว่าพวกมันไปทางไหน?
หวังว่านายคงพอจะช่วยฉันได้นะ
อู้ว เก่งนี่
ฉันไว้ใจนายนะ สปูน
เครานายมีขี้บุหรี่ ติดอยู่น่ะ
คุณหมอมาด้วยนี่เยี่ยมเลย
สัตว์เลื้อยคลานอย่างเราต้องอยู่ด้วยกัน ถูกไหมเพื่อน?
ฉันเป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ
ถูกของนาย
นายแน่ใจว่า จะร่วมทางไปกับเราด้วย?
ตานายน่ะมัน... ดูแปลกๆนะ
อา นี่น่ะเหรอ?คือผมเป็นโรคตาแดงน่ะขอรับ มาจากกรรมพันธุ์
อ้อ งั้นก็ยินดี ที่ได้คุยกับนาย
อะไรเนี่ย นี่เธอแอบอู้งานมาเร๊อะ! ที่นี่ไม่เหมาะสำหรับ...
ตามใจ
เดี๋ยวก่อนนะ
ต้องมีคนคอยดูแลเมืองแทนฉัน ตอนที่ฉันไม่อยู่
หนูยิงคนได้จริงๆใช่มั้ย?
งั้นต้องกลัดเข็มกลัดก่อนนะ
นายอำเภอ, คุณจะเอาน้ำ กลับมาให้พวกเราใช่มั้ย?
ฉันรับรองได้เลย หนูน้อย
-ไปทางไหนดีล่ะ นายอำเภอ? -มีโพรงเต็มไปหมด
ทั้งเมืองถูกเจาะเป็นโพรงหมดแล้ว
ทั้งตัวเธอมีรูเต็มไปหมด ยังกะโดนหนามเม่นตำแนะ
เฮ้ย พ่อฉันเคยพาไปที่บ้านหล่อนด้วยนะ
ไม่เห็นเหมือนอย่างที่คิดเลย
พูดอะไรของพวกแกเนี่ย ช่วยกันหาทางไปธนาคารได้ไหม?
เอาล่ะ ท่านทั้งหลาย ตั้งใจกันหน่อยสิ
นายอำเภอ! ทางนี้!
-เห็นมั้ยนั่น? -เห็นสิ
พระเจ้าช่วย
ฉันยังจำตอนที่มันไหลอย่างราบรื่น ทุกวันพุธได้อย่างดีเลย
วันที่สงบสุข
มันต้องมีสาเหตุที่ทำให้น้ำหยุดไหล!
ไม่ว่ามันจะเป็นอะไร ฉันว่าต้องมีบางคนที่ควบคุมน้ำไว้แน่นอน
คิดว่าไง นายอำเภอ?
แน่นอนว่า ไอ้หัวขโมยน่าจะมา จากทางนี้
ถ้าเราสะกดรอยไปตามท่อ กลับขึ้นไปทางปั้มไฮดรอลิค
เราจะต้องจับกุมเจ้าอาชญากร เบื้องหลังปมปริศนาแห่งน้ำนี่ได้แน่ๆ
-เขาว่าไงวะ ฉันฟังไม่ทันว่ะ? -เขาว่าให้เดินไปตามท่อ
-เขาบอกให้เดินไปตามท่อ -เอ้า ตามท่อก็ตามท่อ
ข้างล่างนี่ชื้นๆเนอะ
ใช่ ทำให้ข้าปวดริดสีดวงขึ้นมาเลยว่ะ
ฉันเคยผ่าเอาคอหอยพอกออกครั้งนึง
ตอนนั้นเสียงข้ายังกะโทนี่ เบนเน็ต ตอนเพิ่งออกจากห้องน้ำเลย
อยากเคี้ยวหมากว่ะ
ไม่ว่ายังไง ห้ามมองลงไปข้างล่าง
-นี่มันที่ไหน? -ถ้ำน้ำบาดาล
ถ้าน้ำบาดาลคืออะไรฟะ?
ก็ไว้เก็บน้ำบาดาลไง
แต่ตอนนี้มันว่างเปล่า
ตาใหญ่เหมือนกันนะ
-สุดทางแล้ว -อย่าไปต่อเลย
ในเมื่อมันมีท่อ ปลายท่อมันก็ต้องไปต่อกับอะไรสักอย่าง
อย่าพูดมากได้ไหม ทำไมไม่อุดปากตัวเองซะ?
หุบปากบ้านแกสิ... อย่ามาทำเป็นซ่าแถวนี้นะเว้ย
แกนั่นแหละระวังตัวไว้ ไม่งั้นจะฝังไว้ที่นี่ซะเลย
พอได้แล้วทั้งสองคนนั่นแหละ
เวลานี้ใครสักคนกำลัง มายุ่งกับน้ำของเรา
แล้วไอ้ท่อนี่ก็ต้องเกี่ยวข้อง กับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นแน่ๆ
ฉันคิดว่าเรามา ตามจับไอ้หัวขโมยซะอีก!
เราเปลี่ยนเป้าหมายแล้วเว้ย!
ลองพูดอีกทีสิวะ แล้วข้าจะอัดแกให้น่วมเลย!
ไม่กลัวหรอกเว้ย!
เงียบหน่อย เจ้าพวกป่าเถื่อน! เลิกกัดกันซะที ฉันกำลังใช้สมาธิอยู่นะ
ว้าว! คิดออกแล้ว ดับคบเพลิงในมือเร็วเข้า
เจ๋งเป้ง
ลูกเพ่นี่ฉลาดเจงๆเลย
-ค่อยๆไต่ขึ้นไป -เอารองเท้าแกออกไปจากหน้าชั้นสิว้อย!
ไม่เลวนักใช่มั้ย คุณถั่วน้อย?
แหม ทำเป็นฉลาดขึ้นมาเชียว คิดมากๆแบบนั้นเดี๋ยวหัวก็ลุกเป็นไฟหรอก
อ้าว ช่วยไม่ได้ อยู่ดีๆหัวมันก็แล่น ขึ้นมาเอง...
เฮ้ยๆ
น่าอนาถจริงๆ ทั้งที่ต้นไม้นี่ต้องการน้ำแค่เล็กน้อยเท่านั้น
กระบองเพชรขาดน้ำตาย ชักจะเป็นลางไม่ดีแล้ว
-เฮ้ มาดูนี่เร็ว! -แกเจออะไร?
-ฉันเจอมันคนแรก! -เฮ้ย ของฉันเว้ย!
เอามานี่!
บ้าเอ๊ย ว่างเปล่า
คิดแล้วเชียว
นายเจอมันที่ไหน?
นายอำเภอ! คุณต้องไม่เชื่อที่เห็นนี่แน่!
นี่มันคุณเมอริแมคนี่นา...
เขามาทำอะไรที่นี่?
-ทุกคนถอยก่อน -ไหนขอฉันดูซิ.
ดูเหมือนเขาจะถูกพวกโจรมันยิง เข้าที่ข้างหลัง
ไม่ เขาไม่ได้ถูกยิง เขาจมน้ำตาย!
-จมน้ำ? -กลางทะเลทรายเนี่ยนะ?
มันจะเป็นไปได้ยังไง?
แล้วไอ้รอยรองเท้าบู้ทนี่ของใคร?
น่าสนใจ... พื้นยังเปียกอยู่
ฉันว่าเราควรฝังศพเขา
ไม่รู้สิ...หรือไม่ก็ปล่อยให้นกกิน
วงจรชีวิต!
นายอำเภอ
อยากจะกล่าวอะไรซักหน่อยมั้ย?
ได้สิ
มิตรสหายทุกท่าน
ที่เรามารวมกันในวันนี้ เพื่อเป็นเกียรติแด่ชายผู้นี้
คุณเมอริแมค
ผู้ซึ่งอยากจะพูดก็พูดไม่ได้
ขอให่้ความเงียบจงอยู่กับเขาตลอดไป
เอเมน
-เอเมน -เอเมน
เฮ้ เจ้าอินเดียนนั่นกำลังทำอะไรน่ะ?
เข้าใจล่ะ นายกำลังทำพิธีติดต่อกับวิญญาณอยู่สินะ
เปล่า ฉันกำลังผลัดขน ใกล้ฤดูจับคู่แล้ว
จะจำเอาไว้แล้วกัน
ลูกกระบองเพชร
อา ใช่ ลูกกระบองเพชรโบราณ
ได้ยินว่าพวกนายใช้มัน เป็นเครื่องปรุง
ตอนทำอาหารพื้นบ้านใช่ไหมล่ะ
มันเป็นยาถ่ายธรรมชาติด้วย
จะเริ่มแกะรอนล่ะนะ
มีสามคนมุ่งหน้าไปทางตะวันตก คนนึงตาบอด
แถมจมูกยื่นยาว นั่งในรถพ่วงข้าง
-เค้าว่าไงนะ? -เขาว่าพวกนั้นนั่งรถพ่วงข้าง
-แล้วเราจะมากระซิบกันทำไมเนี่ย -เขาว่าไง?
ใครบางคนกำลังวางแผนชั่ว
เอาล่ะมีใครในนี้ อยากตรวจภายในบ้าง?
ไม่ล่ะ?
แล้วเราจะเอาไงต่อ?
ได้เวลาบุก!
ฉันหมายถึง ได้เวลาที่เราจะลุยแล้ว! เดี๋ยวนี้...
คิดถึงตอนไปตั้งแคมป์ นั่งปิ้งมาร์ชเมลโลวกับพ่อแบบนี้แหละ
อย่างนี้ให้กินทั้งคืนยังได้
แถมเขายังให้ฉันกินมัน เป็นมื้อเช้าอีกด้วย
ตอนนี้ให้ฉัน กินหมาทั้งตัวยังได้
ไม่เท่าไหร่หรอกว่ะ ฉันน่ะกินชนเผ่าปิ้กมี่ทั้งเผ่ามาแล้ว
จนใครๆก็หาว่าฉันเพี๊ยน
ฉันยังจำได้ ว่าพวกเขาเป็นมิตร
ฉันเคยเจอเศษกระดูกสันหลังมนุษย์ ในขี้ของฉันอยู่ครั้งนึงแนะ
ฉันว่าแกน่าจะไปหาหมอตรวจซะหน่อยนะ
ส่งถั่วนั่นให้ฉันหน่อยสิ ถั่วน้อย
-เอาไหม นายอำเภอ? -ไม่ล่ะ ขอบคุณ
คุณแรงโก้? ช่วยเล่าเรื่อง จิตวิญญาณตะวันตกให้เราฟังหน่อยได้ไหม?
-ใช่ ช่วยเล่าให้ฟังหน่อย -มันจริงอย่างที่เค้าว่ามั้ย?
ใช่แล้ว จิตวิญญาณตะวันออก!
อุดมคติเกินกว่าที่ใครจะคิดได้
ว่ากันว่าเขาเดินทางด้วย รถลากหินอ่อน
โดยที่มีเทพทองคอยเป็นผู้พิทักษ์
แต่เขาจะปรากฎกายให้ผู้ที่สามารถ เอาชนะการผจญภัยที่ยิ่งใหญ่ได้เห็น!
และสามารถก้าวข้ามไปยัง...
อีกฝั่งได้เท่านั้น
อีกฝั่งของอะไร?
มันเป็นคำอุปมาน่ะ
โอ้ว ตาฉัน!
เดี๋ยวก็หายน่า
นายอำเภอ? แล้วคุณคิดจะเอายังไงกับเจ้าอสรพิษเจค?
อะไรนะ? ไหน?
โทษที รู้สึกจะมี คนเคยถามเขาแล้ว
ใช่สิ
เจค... นายหมายถึงพี่ชายฉันน่ะเหรอ
-พี่ชายนาย? -ถูกต้องนะคร้าบ!
แต่เขาเป็นงูแต่นายเป็นกิ้งก่า
ก็ แม่ฉันเค้าแต่งงานบ่อยน่ะ
เขาเคยกัดนายรึเปล่า?
แน่นอน ลองจับแผลดูสิ เอาเลย แตะเลย
อืม นี่มัน ก็รูสะดือไม่ใช่เหรอ
โชคดีที่ฉันมีภูมิต้านทานพิษน่ะสิ
เหยาะในกาแฟทีละนิด ทำให้ฉันมีภูมิต้านทานไปโดยธรรมชาติ
จริงหรือเปล่าที่มันกลัว พวกนกเหยี่ยว?
นั่นเขาเรียกว่า เป็นผู้ล่าโดยธรรมชาติ
มาพูดถึงเรื่องเจ้าปีศาจงูเอาตอนนี้ ทำฉันขนลุกไปหมดแล้ว
คืนนี้ฉันคงไม่ขอหลับล่ะ
ทุกคนไม่ต้องกังวลไป พรุ่งนี้เราจะหาน้ำเจอ
และจะกลับบ้านไปอย่างพระเอก
เพื่อเอ๋ย, ก่อนที่เราจะนอน
ฉันอยากให้พวกเราช่วยประสานมือ กันสักประเดี๋ยว,
กล่าวคำพูดสักคำ ต่อจิตวิญญาณแห่งตะวันตก
เป็นความคิดที่ดี
ถึงเราจะไม่เคยได้คุยกับคุณตรงๆ ท่านจิตวิญญาณตะวันตก
แต่คืนนี้เราขอขอบคุณแด่ การที่ท่านได้มอบนายอำเภอแรงโก้มาสู่พวกเรา
พวกเราต้องผ่านความยากลำบาก
จนบางครั้งเราคิดว่าคงเป็นไปไม่ได้ ที่เราจะผ่านมันไป
แต่ว่านายอำเภอแรงโก้ ได้ทำให้เราเชื่อว่าจะต้องทำได้
เราต้องการผู้กล้า ท่านก็ได้ประทานมาให้
ได้มีใครสักคนที่ให้เรา ได้เชื่อมั่นอีกครั้ง
ขอบคุณท่านจิตวิญญาณแห่งตะวันตก เอเมน
-เอเมน -เอเมน
แค่ตรวจดูน่ะ
-หนาวไปหน่อยนะ -ขอบคุณ
เธอเคยรู้สึกว่าถูกเจ้าต้นไม้ พวกนี้มันจ้องไหม?
เขาเรียกมันว่าต้นเข็มกุดั่น
แต่คนแถวนี้ มักเรียกมันว่ากระบองเพชรเดินได้
เดินได้?
มีตำนานเก่าเล่าว่าพวกมัน เดินข้ามทะเลทรายเพื่อหาน้ำ
ตอนเป็นเด็กฉันเคยอยู่เฝ้ามันจนดึก เพื่อจะดูว่ามันเดินได้จริงไหม?
เผื่อจะได้ตามมันไป ไปยังที่ๆสวยงาม.
ไปยังที่ๆมีน้ำมากพอ สำหรับทุกคน
คืนแล้วคืนเล่าที่ฉันเฝ้ามอง ไม่เคยเห็นมันขยับซักครั้ง
แต่คุณก็ยังดูมันอยู่...
มีใครบ้างไม่อยากไปเจอ ที่ๆมันสวยงาม?
เราจะต้องเจอน้ำ คุณถั่วน้อย ฉันสัญญา
ช่างเป็นเสียงที่โดดเดี่ยวเหลือเกิน
คุณเคยเหงาบ้างไหม?
บางครั้งน่ะ
ฉันคิดไม่ออกจริงๆนะ เพราะคุณดูมีเสน่ห์ ทุกคนดูท่าจะชอบคุณ
-ฉันเข้ากับใครไม่ค่อยได้ -ไม่นะ?
เราอยู่โดดเดี่ยวห่างออกไป ในทุ่งของเรา
ปิดกั้นตัวเอง จากคนรอบข้าง
ไม่ค่อยได้คบหากับคนอื่นเท่าไหร่
ผมคงไม่เข้าใจความรู้สึกแบบนั้นเท่าไหร่
ในชีวิตคุณเคยมี คนสำคัญมั้ย แรงโก้?
เคยสิ แต่เธอทนผมไม่ได้
เธอว่าผมชอบเสี่ยงเกินไป เลยไปด้วยกันไม่ได้
ก็ชีวิตในทุ่งหญ้าแพรี่น่ะ มีอุปสรรคมากมาย
แถมยังต้องควบม้าไปเรื่อยๆ
ถั่วน้อย?
ฉันจะถลกหนังแกไอ้เด็กเฮงซวย ฉันจะเฆี่ยนแกให้หลังลายเลย!
นั่นมันครอบครัววาร์มินไม่ใช่เหรอ?
ครอบครัวผิดปกติ ต้องจัดระเบียบใหม่
นั่นอะไรกำลังมา?
นัั่นมันน้ำ
ฉันคิดแผนออกแล้ว แต่พวกเราทุกคนต้องร่วมมือกัน
ฉันต้องทำอะไร?
สปูน นายต้องรับหน้าที่ ที่สำคัญที่สุด
นายคอยอยู่เฝ้าตรวหน้าผานี่ และถ้ามีอะไรผิดปกติ
ส่งสัญญาณบอกพวกเราทันที
เฮ้ คุณบีนส์ คุณใส่เสื้อไซส์อะไรเนี่ย?
-มาแล้ว! -สุดยอด!
-เขาเจอน้ำจนได้! -แกทำได้ดีมากไอ้ลูกชาย
เออ...จริงๆแล้ว...
ทำไมแกถึงไม่ทำตัวให้มีประโยชน์ เหมือนกับน้องแกบ้างวะ?
แต่ป๋า เรื่องน้ำนี่ ผมมีเรื่องต้องบอกอย่างนึง
ชู่! เงียบซิ มีใครกำลังมาทางนี้
สวัสดีค่าทุกท่าน ในวันนี้อิฉัน...
ขอนำเสนอเรื่อง"มาดามลูโปน"
นาฏกรรมอันยิ่งใหญ่ ของนักเดินทางชาวโรมัน
-อะไรวะเนี่ย? -เขาบอกว่าชาวโรมัน
ชาวโรมัน? ชาวโรมงโรมันอะไรวะไม่รู้จัก!
เรื่องเริ่มต้นเมื่อเจ้าหญิง เตรียมพร้อมที่จะปลิดชีพตนเอง
ข้าร่ำร้องหารัก
ขณะเดียวกัน ทหารยามก็กำลัง ยืนยามเฝ้าประตูอย่างแข็งขัน
ยืนยามเฝ้าประตูอย่างแข็งขัน...
เฮ้ย นั่นใครน่ะ?
แสดงได้ห่วยจริงๆ
เงียบๆสิป๋า! กำลังถึงตอนที่ผมชอบแล้ว
เสียงแตรประโคมดังสนั่นต้อนรับ พระบิดาของนาง
ซึ่งถูกศรของกามเทพปักอก
เจ้าคนชั่ว, ปล่อยธิดาของเราเดี๋ยวนี้
เขาเอื้อมมือขึ้น...
-เกาหัว? -"คว้าดาบ!"
อะไรวะ?
คงจะเป็นโรงละครเปิดใหม่น่ะ
พวกแกถูกล้อมไว้หมดแล้ว!
ยกมือขึ้นเหนือหัว ช้าๆ แกและครอบครัวทั้งหมดของแกถูกจับแล้ว
ครอบครัวทั้งหมดงั้นเหรอ?
ขากแล้วถุยเสลดเขียวๆ
ฉันจะเอาแกมาถลกหนังแล่เนื้อ
กระดูกเอามาทอดเลือดเอามาต้ม
ไข่เอามาดองกับน้ำดินเหนียว
ครอบครัวใหญ่จัง
ดูเหมือนเราจะมีงานเลี้ยง มื้อใหญ่ให้จัดการซะแล้ว
ขอบอกแกไว้ซะก่อนว่า พวกแกยังไม่เห็นกองหนุนของเรา
อะไรน่ะ?
เขาเรียกว่าส่งสัญญาณ
ส่งสัญญาณ! ต้องมีอะไรผิดปกติเกิดขึ้นแน่!
แล้วจะเกิดอะไรขึ้น?
ฉันจะรู้มั้ยล่ะ
วิ่ง!
ออกไปจากรถม้าเดี๋ยวนี้นะ!
เรามาแข่งกันดีมั้ยเด็กๆ?
ชอบเจงๆเลยเวลาไล่ล่าคนเนี่ย
เอ้าเมเบล โห่หน่อยซิ!
ดูสิ เราทำได้!
คนดูชื่นชอบการแสดงของเรายกใหญ่
นั่นสิ ฉันว่าเรารอดมาได้ ก็บุญแล้ว
ค้างคาว! มีค้างคาวตามเรามา!
เอ้า ถือบังเหียนซิ
ดูท่าคืนนี้จะได้ กินซุปล่ะโว้ย!
เอาเลย จัดการพวกมัน!
แกจะบ้าไปแล้วรึไง? ห้ามยิงถังน้ำเว้ย!
เจไดดาห์! ได้เวลาใช้ ยุทธการปิดประตูตีแมว!
ได้เลย ป๊ะป๋า!
เราแย่แน่ทีนี้!
มันมาแล้ว!
ไงวะ!
ลาก่อน!
คล้องไอ้หมูป่านั่นให้ได้!
ฉันว่าเราทิ้งน้ำนี่แล้วเผ่นกันเถอะ!
ฉันว่านายหุบปากแล้วยิงตอบโต้พวกมันดีกว่า!
-เกิดอะไรขึ้นกับนายอำเภอ? -ไม่ต้องห่วงเขาหรอกน่า!
โบสิฟัส, ไปจัดหนักให้พวกมันหน่อย!
เกิดอะไรขึ้น? ไปดูหน่อยซิ!
เป็นไง? มีปัญหาอะไรรึเปล่า?
ปัญหาใหญ่เลยล่ะ
ระวังหัว
แน่จริงกลับมาสิวะ?
ใครอยากดมก้นเหม็นๆของนายวะ!
เจอนี่หน่อย!
เอ้า ถือหน่อย
เอามือสกปรกออกไปจากฉัน!
โอ้ ขอโทษ
โดด!
ไม่จริง...
เป็นไปไม่ได้ มันว่างเปล่า
ไม่มีน้ำสักหยด!
ไม่มีน้ำ? แล้วเสียเวลาสู้กันทำไมวะเนี่ย?
ฉันคิดว่านายโดนตุ๋นซะเปื่อย ยิ่งกว่าเนื้อตุ๋นอีกนะเพื่อน!
เฮ้ย ยัยคนที่แต่งตัวเป็นผู้หญิงนี่ มันนายอำเภอนี่ป๋า
คนเดียวกับที่เขียน ใบอนุญาตให้ขุดแร่ให้เราใช่ป่าววะ?
-อะไรนะ? -นอกเรื่อง! เหลวไหล!
นายและครอบครัวของนายถูกจับ ข้อหาปล้นธนาคาร
และฆาตกรรม นายธนาคารอันเป็นที่รักของเรา
โจฮันเนส เมอริแมค ที่สาม หรืออีกชื่อว่า ฟลัฟฟี่ โจ
นายอำเภอ พวกเราไม่ได้ฆ่าใครนะ
เราขุดรูไปที่ธนาคารจริง แต่ตอนนั้นมันไม่เหลืออะไรแล้ว
มีใครปล้นธนาคาร ไปก่อนหน้าเราแล้ว
แล้วนายไปเอาแกลลอนนี่มาจากไหน?
นั่นแหละที่ผมพยายาม จะบอกป๋าไง
ผมเจอมันกลางทะเลทราย
แล้วแกขนมัน มาทำซากอะไรวะ?
เดี๋ยว! นายบอกว่าตอนเจอมัน ก็ว่างเปล่าแล้วใช่มั้ย?
ใช่แล้ว
โกหกแหง
-แขวนคอมันเลย นายอำเภอ! -มัดมันเลย!
ใครจะเอาน้ำมาทิ้งในทะเลทราย?
ไม่ใช่ครั้งแรกซะด้วย
นี่มันปริศนา! เหมือนเกมจิ๊กซอว์ไง!
เรื่องมันยังไงกันแน่ นายอำเภอ?
ไม่รู้สิ
แต่ฉันจะต้องงัดเอาความจริง เบื้องหลังปริศนานี่ออกมาให้ทุกคนเห็นให้จงได้
แล้วนายกับญาติๆก็ต้องมากับฉันด้วย
พวกนั้นกลับมาแล้ว!
พวกเขามาแล้ว!
ดูเหมือนจะจับขโมยกลับมาด้วย
น้ำล่ะ?
ไม่มีน้ำ
เขาจะไปไหนน่ะ?
คงจะไปหานายกเทศมนตรี
สวยงามมากลูกเพ่!
สุดยอดเลยเจ้านาย!
น่าสนใจดี...
ขออภัยเรื่องรองเท้านะ คุณแรงโก้
แต่มันมีหลักเกณฑ์สำคัญที่ต้อง ยึดถือน่ะ คงเข้าใจนะ
พอดีผมเป็นพวกที่จริงจังกับหลักการน่ะ
ก็ดี เพราะคุณ คงต้องตอบคำถามสักสองสามข้อ
และผมก็มีหลักการของผม
แต่ว่าใครมันจะเอาน้ำ ไปเททิ้งในทะเลทรายล่ะ?
มันก็ออกจะซื่อไปหน่อย ถ้าบอกว่าเป็นฝีมือของโจรปล้นธนาคาร
เอาเถอะ ถึงไงก็จะแขวนคอพวกมันอยู่แล้วนี่ งานนายก็สำเร็จเรียบร้อย
-สุดยอด! -ทำได้ดีมาก
แล้วถ้ามีใครมันปล้นธนาคาร ไปก่อนที่พวกนั้นจะไปถึงล่ะ?
แล้วคนๆนั้นจะเป็นใครล่ะ คุณแรงโก้?
นั่นก็หวังว่าคุณจะช่วยบอกผมได้
ฟังดูแล้วเหมือนคุณ กำลังกล่าวหาใครบางคน?
ก็แล้วแต่จะคิด
คำพูดที่คุณเคยพูด มันวนเวียนในหัวผมตลอดเวลาเลย
อะไรล่ะ?
ควบคุมน้ำได้ ก็คุมทุกอย่างได้
แหม คุณแรงโก้
นั่นก็พูดเกินไป
คนอย่างผมจะไป ควบคุมน้ำได้ยังไง?
เห็นกันอยู่ว่าคุณเล่นเกมทำนองนี้เก่ง
ก็แค่เล่นมานานน่ะครับ
ผมอยู่ที่นี่มาตั้งแต่ก่อนที่ ทางด่วนจะตัดผ่านหุบเขาซะอีก
ผมเห็นสิ่งต่างๆเปลี่ยนแปลงไป
ได้เรียนรู้อะไรสองสามอย่าง
บางทีอาจจะถึงเวลาแล้ว ที่คุณต้องหัดมองการไกลบ้าง
หัดเรียนรู้ บทเรียนในประวัติศาสตร์
ดูนี่สิ ไอ้หนู
นายจะเห็นเวลาที่ก้าวไปเรื่อยๆ
คุณกำลังจะสร้างอะไรเนี่ย?
อนาคตไง คุณแรงโก้ อนาคต...
ในไม่ช้า ทุกอย่างที่อยู่ที่นี่คงกลายเป็นแค่ตำนาน
บ้านป่าเมืองเถื่อนเอย นาอำเภอเอย มือปืนเอย
ไม่มีที่เหลือ สำหรับคนพวกนั้นอีกแล้ว
-มีเพียงความเจริญเท่านั้น -ใช่ รู้จักไหม ความเจริญ
และนั่นล่ะคืออนาคตอันโชติช่วง
จะเป็นส่วนหนึ่งของมัน หรือไม่ก็ถูกทิ้งเอาไว้
สิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณเมอริแมคล่ะ? เขาคงถูกทิ้งเหมือนกันใช่มั้ย?
ระวังปากหน่อยคุณแรงโก้ อย่าลืมว่านายก็ แค่กิ้งก่าพเนจรตัวนึงเท่านั้น
แต่สงสัยนายจะลืมไปว่า ตอนนี้ฉันเป็นคนถือกฎหมาย
ไอ้นายอำเภอคนใหม่นี่ ชักจะอยู่นานเกินไป
จนอินในบทบาทมากไปซะแล้ว
เรียกเจ้าอสรพิษเจคมา
ตะ แต่ว่าเจ้ามัจจุราชเจคนั่นมัน...
มาเมื่อไหร่ ต้องมีคนตายเป็นเบือ
เรียกมันมา!
อยู่นิ่งๆสิ แกต้องดูดีหน่อย เวลาเราขึ้นสวรรค์ไปพบพระเจ้า
ความตายมาเยือน
ฮีโร่ของเราจะเอาตัวรอดอย่างไร?
เจ้านายกฯนั่นมันกว้านซื้อที่ดิน ในหุบเขานี้ไปหมดแล้ว
เหลือแต่ที่ของเธอเท่านั้นแหละ
ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ถ้าไม่มีน้ำที่ดินนั่นก็ไร้ประโยชน์
ยกเว้นเขาจะควบคุมน้ำได้
เหมือนกับกระเพาะปัสสาวะลิง!
แล้วค่อยถ่ายมันกลัมา ตอนที่ซื้อที่หมดแล้ว
แต่ว่าเขาควบคุมน้ำได้ไง?
เออ...ก็แค่ใช้เวลานิดหน่อย ค่อยๆฝึกมัน...
คือแบบว่า เหมือนลิงไงเล่า ค่อยๆฝึกไปเดี๋ยวก็เชื่องเอง
นายอำเภอ เรามีปัญหาแล้ว
ใจเย็น คุณถั่วน้อย ไม่จำเป็นต้องใช้หรอก
-จับมันแขวนคอเลย! -เอาตัวไอ้หัวขโมยออกมาให้เรา!
เดี๋ยวก่อน! ใจเย็นก่อนทุกคน! ฟังผมหน่อย!
-จับมันมาขึ้นศาล! -เอาล่ะใจเย็นๆก่อนทุกคน
เอาตัวมันออกมา เราจะเฉือนมันเป็นชิ้นๆ!
นายก็ด้วยเหรอ สปูน?
พวกมันไม่ได้เอาไปแค่น้ำ แต่มันเอาทุกอย่างของเราไป!
จะไม่มีใครแขวนคอใครทั้งนั้น ตราบใดที่ฉันยังเป็นนายอำเภอที่นี่
แต่นี่ก็เป็นความผิดเขาด้วย!
คุณบอกว่าจะเอาน้ำกลับมา
พวกเราแค่สิ้นหวังแล้วที่ขาดน้ำ
ไม่เหลืออะไรให้ศรัทธาอีกแล้ว
พวกนายเห็นป้ายนั่นไหม??
ตราบใดที่ป้ายนั่นเขียนว่า "นายอำเภอ"
นายเชื่อได้เลยว่า ที่นั่นยังมีกฎหมาย
แต่ถ้าไร้ซึ่งกฎหมายแล้วล่ะก็ ลองจินตนาการดูสิ
หายนะค่อยๆคืบคลานมาอย่างช้าๆ
ผู้คนตะโกนใส่กัน เอาแต่กล่าวหากันไปมา
เพื่อนบ้านก็ทะเลาะกัน ในไม่ช้าเราก็จะกินลูกหลานตัวเอง!
จากนั้นก็หมาและแมว สุดท้ายก็กินกันเอง
ทุกสิ่งทุกอย่างจะกลายเป็น สิ่งที่ผืดธรรมชาติไปหมด!
นายอยาก ศรัทธาในอะไรบางอย่างใช่ไหม สปูน?
ศรัทธนาในฉันนี่ไง
ศรัทธาในบ้ายนั้น
ตราบใดที่ป้ายนั้นยังแขวนอยู่ เราก็ยังมีความหวัง
หวัดดี พี่ชาย!
หิวน้ำมั้ย?
ไม่เจอกันนานนะพี่ชาย เป็นไงบ้าง?
นี่รู้อะไรมั้ย...
ข้าได้ยินมาว่า แกเป็นคนฆ่าพวกเจงกิ้นส์งั้นเหรอ?
ด้วยกระสุนแค่นัดเดียวน่ะเหรอ?
ถูกไหม?
คนแถวนี้เชื่อเรื่องที่แก แต่งขึ้นมานี่หมดใจเลย
พวกนี้เชื่อว่าแกเนี่ย เป็นนักฆ่าเลือดเย็น
เจ้าพวกนี้มันไว้ใจแก
คงคิดว่าแกจะปกป้อง เมืองเล็กๆนี่ไว้ได้
ปกป้องดวงวิญญาณ อันริบหรี่ของพวกมันได้!
แต่เรารู้กันมากกว่านั้นใช่มั้ย?
ทำไมแกไม่เปิดเผยความจริงไปซะ ว่าธาตุแท้แกคือใคร?
บอกมาว่าตัวจริงแกคือใคร
ว่าไงล่ะ ทำไมไม่ชักปืนออกมา ยิงข้าซะล่ะ?
โอ แน่นอนว่าขอกระสุนแค่
นัดเดียวก็พอใช่มั้ย?
เอาสิ พระเอก เหนี่ยวไกสิโว้ย
แกมีสายตาเพชรฆาตอยู่บ้างไหม ไอ้หนู?
ไม่เห็นมีว่ะ
ที่แกเล่ามาทั้งหมด ก็แค่โม้ใช่มั้ย?
แกไม่ได้ฆ่าพวกเจงกิ้นส์ แล้วก็ไม่ได้มาจากตะวันตก!
ใช่ไหม?
-พูดสิ! -ไม่...
ดังๆ! ฉันไม่คิดว่าเพื่อนแกจะได้ยิน
ไม่
แกน่ะมันโกหกตอแหล หลอกชาวบ้านหน้าซื่อเหล่านี้
แกน่ะมันของปลอม เป็นแค่ไอ้ขี้ขลาด ถูกต้องไหม?
ใช่...
-ดังกว่านี้! -ใช่!
ฟังข้า ให้ดีนะ ไอ้ตัวน่าสมเพช
เมืองนี้เป็นของข้า
ถ้ายังเห็นแกอีกครั้งล่ะก็ ข้าจะ ส่งแกลงนรกไม่ให้ผุดให้เกิดอีกเลย!
นาเยป็นใครกันแน่?
เราเป็นใคร?
เราไม่ได้เป็นใครเลย
ผู้พิทักษ์ทองคำ
รถม้าหินอ่อน
จิตวิญญาณแห่งตะวันตก
ขอโทษครับ? ท่านจิตวิญญาณ?
นี่คือความงดงาม บางครั้งเจ้าก็ต้องขุดค้นลึกลงไป เพื่อให้เจอสิ่งที่กำลังค้นหา
นายทำได้นี่
ที่นี่สวรรค์เหรอ?
ถ้าใช่สวรรค์ เราคงกำลังนั่งกินป๊อบทาร์ต กับคิม โนแว๊ค
ช่าย...
ไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม ท่านมาทำอะไรอยู่ที่นี่?
ฉันกำลังตามหาเหมือนกับนาย
แต่ว่าผมยังไม่รู้ เลยว่าผมกำลังตามหาอะไร
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมคือใคร
แต่ก็ใช่ ที่ว่า พวกเขาเรียกท่านว่าบุรุษไร้นาม
สมัยนี้ อะไรๆก็ถูกตั้งชื่อทั้งนั้น
ไม่สำคัญหรอกว่าเขาจะเรียกนายว่าอะไร การกระทำต่างหากที่พิสูจน์คน
ใช่ครับ ท่านพูดถูก แต่การกระทำของผมมีแต่ทำให้ เรื่องมันเลวร้าย ผมมันคนโกหก พวกต้มตุ๋น!
คนพวกนั้นต้องการพระเอก
งั้นก็จงเป็นพระเอก
ไม่ๆๆ ไม่ใช่อย่างนั้น จริงๆแล้วผมไม่ควรมาอยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ
นั่นแหละ นายเดินทางมาไกลขนาดนี้ เพื่อหาบางสิ่งที่ขาดหายไป
ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ? ว่ามันไม่ได้เกี่ยวกับนาย
มันเกี่ยวกับพวกเขาต่างหาก
แต่ผมกลับไปไม่ได้
นายไม่มีทางอื่นแล้ว ไอ้หนู
ไม่มีใครสามารถเดินออกจากเรื่องราวของตัวเองได้
นายทำได้
นั่นแหละพวก นายข้ามฝั่งมาได้
คุณเห็นรึเปล่า?
เราทุกคนต่างเห็นสิ่งที่เราอยากเห็น
งดงามใช่ไหมล่ะ?
ใช่
งดงาม
มานี่สิเพื่อน ฉันจะให้นายดูอะไรบางอย่าง
หลายปีก่อน ทั้งหุบเขานี้เต็มไปด้วยน้ำ
ตอนนี้มีเพียงคำถามเดียวเท่านั้น
น้ำหายไปไหน?
พวกมันตามน้ำมา
พวกมันตามน้ำมา! มาเถอะ!
ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ ถ้าไม่มีน้ำ ที่ดินนั่นก็ไร้ประโยชน์
คุณกำลังสร้างอะไรเนี่ย?
อนาคตไงล่ะ คุณแรงโก้
เป็นส่วนหนึ่งของมัน ไม่ก็ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
ผมอยู่ที่นี่มาตั้งแต่ก่อนที่ ทางด่วนจะตัดผ่านหุบเขาซะอีก
ผมเห็นคลื่นแห่งการพัฒนา
ได้เรียนรู้มาสองสามสิ่ง
ควบคุมน้ำได้
ก็ควบคุมทุกสิ่ง
มานี่สิ คุณแรงโก้
คุณก็ยกย่องผมเกินไป
มันจะเป็นไปได้ยังไง ที่ผมจะควบคุมน้ำได้?
เป็นอะไรไปพวก?
ไม่่มีใครหลีกหนีจากเรื่องของเขาได้
ผมจะกลับไป
ทำไมล่ะ?
เพราะนั่นคือตัวผม
แน่มากนะที่กล้ามาที่นี่ นายอำเภอ ต้องการอะไรจากเราอีก?
พวกของเธอกำลังจะถูกแขวนคอ ในความผิดที่เขาไม่ได้ทำ
แต่ฉันมีแผน
ฉันเข้าใจดีถึงความลำบาก ของเธอ คุณถั่วน้อย
แต่คุณต้องตัดสินใจซะที
ตัดสินใจซะสิ
จะมาทนเจ็บปวดทำไม?
ที่ดินของเธอน่ะไม่มีค่าอะไร มากไปกว่าที่รกร้างแล้วนะ
เซ็นยินยอมซะ แล้วก็ปลดปล่อยตัวเองออกจากภาระของพ่อ
พ่อของฉันไม่ใช่ภาระ!
เก็บเงินชั่วๆของนายไว้เหอะ ฉันไม่มีวันขายที่แน่นอน!
ทำตามที่เขาบอก ไม่อย่างนั้นฉันสาบานได้เลยว่า
จะรัดให้ตาสีน้ำตาลกลมโตนั่น หลุดออกมาจากเบ้าเลยทีเดียว!
เดี๋ยวก่อนเจค ไม่จำเป็นต้อง...
ฉันทำหน้าที่ของฉัน! นายเรียกฉันมาแล้ว
เราจะได้จัดการเรื่องนี้ ให้มันจบซะที!
เซ็นเอกสารซะ ยัยโง่!
ไปลงนรกซะ...
แกคิดว่าข้ามาจากไหน?
จ้องตาข้าสิ
ข้าอยากเห็นแแกตาย
เจค!
ข้าบอกให้แกออกมา!
เจค!
อย่างนี้ ค่อยมีอะไรตื่นเต้นขึ้นมาหน่อย
วางเธอลง
ไม่วางจะทำไมวะไอ้ตัวเปี๊ยก? จะจัดการข้ารึไง?
ต้องการแบบไหนก็บอกมา
-เอามือเน่าๆของพวกแกออกไป! -หุบปาก!
เอาล่ะ ว่ามาเลยนายอำเภอ
ตอนนี้แหละพวกเรา!
-ดึง! ดึง!N-ดึง! ดึง!
เป็นความคิดที่โง่มาก
น้ำหน่อยมั้ยน้องชาย?
มาแล้ว!
ไม่ๆ!
ปาฎิหารย์!
ระวัง!
-ดูสิ! -อะไรน่ะ?
พวกเราได้รับการปลดปล่อยแล้ว ป๊ะป๋า!
ได้เวลาแหกคุกแล้วโว๊ย ฮ่าๆ!
ข้าจะยิงแกให้ไส้ไหล เลยคอยดู!
ดีที่ฉัน มีตัวช่วย
ว่าไงนะ?
ไม่ใช่เหยี่ยวนี่หว่า
ก็แค่ค้างคาวเฮงซวย!
ตามแผนเด็กๆ! วันนี้มันเสร็จเราแน่!
ขอแค่นัดเดียวเท่านั้น
แกมันไม่มีกึ๋น
ลองดูสิ
โอ คุณแรงโก้
ลืมอะไรไปรึเปล่า?
ส่งปืนมาให้ฉัน นายอำเภอ
เร็วเข้า คุณแรงโก้
คุณถั่วน้อยไม่ต้องห่วง! ผมมีแผน
ช่วยด้วย!
เปิดประตูที!
โอเค แผนสอง
ถั่วน้อย คุณพูดอะไรผมฟังไม่รู้เรื่อง
เอาล่ะ ปัญหาทุกอย่างก็เรียบร้อย เหลือเพียงแต่...
นี่มันโลกใหม่แล้วเจค
คงไม่มีที่สำหรับมือปืนอีกต่อไป มีแต่โลกธุรกิจ
ดูหมวกใหม่ชั้นสิแจ่มป่ะ
แบบนี้แถวบ้านผม เขาเรียกว่าการด้นสด
คุณกลับมา
นี่มันหมายความว่าไง?
โอเค ไม่ต้องตื่นเต้น แค่ทำตามแผนสองของผมก็พอ
ว่าไงนะ?
อีกแล้วเหรอเนี่ย...
แกกับนายอำเภอเหมือนกันอยู่อย่างนึง รู้ไหมคืออะไร
พวกแกเป็นแค่ตำนานไงล่ะ
อีกไม่นาน คงไม่มีใครรับรู้ว่าเคยมีพวกแกอยู่
กระสุนนัดสุดท้ายสำหรับโจรคนสุดท้าย
ช่างเหมาะเจาะเสียจริง
นะ นายอำเภอ ผมเชื่อว่าเรายังร่วมมือกันได้
เรามาเป็นหุ้นส่วนกันมั้ย ผมว่าเราคุยกันดีๆก็ได้
นายคุยกับเขาแล้วกัน
กระสุนนัดเดียว
ฉันขอคารวะนาย
ในฐานะตำนานคนหนึ่ง
เมื่อกี๊แกพูดว่าไงนะ?
"อีกไม่นาน คงไม่มีใครรับรู้ว่าเคยมีแกอยู่"ใช่มั้ย
ไม่, เจค! ม่ายยยยยย!
แรงโก้!
คุณนำน้ำกลับมาให้พวกเรา ได้ตามสัญญา
คุณคือพระเอกตัวจริง
แหม ไอ้เรื่องพระอ่ง พระเอกอะไรนั่น มันก็แค่...
อย่าทำให้เสียบรรยากาศสิ
ก็ได้
ไม่รู้หรอกนะว่าพวกเธอคิดยังไง แต่ตอนนี้ขอชั้นไปแช่น้ำเล่นให้ชื่นใจก่อน
ในที่สุดกิ้งก่าของเราก็จบภารกิจการเดินทาง
จากการเริ่มต้นที่ยากลำบาก สู่การเป็นตำนานของผู้คนในวันนี้
แน่นอนว่าสักวันเขาคงต้องตาย อาจจะเพราะตกบันไดตายก็ได้
หรือไม่ก็อาจจะเป็น ไข่ต้มติดคอตายก็ได้ใครจะรู้
แต่ชาวบ้านแถบนี้ก็จะ ไม่มีวันลืมชื่อของเขา
ถึงแม้พวกเขาจะอยู่สุขสบายแล้วก็ตาม
-ขอสักขวดสิเพื่อน -เอาแบบเย็นเจี๊ยบเลยมั้ย?
อย่ามามั่วนะตาแก่ ทีนี่รับเงินย่ะไม่รับน้ำ
-ก็มันไม่มีนี่หว่า -งั้นก็ไสหัวไปไป๊
โอ๊ย ตายแล้ว
ใครอนุญาตให้แกลงอ่างหา?
เราน่ะคู่กันรู้มั้ยจ๊ะที่รัก
ปล่อยมือจากเจ้าสาวของข้านะ
-คัทๆๆ ทุกคนพักได้ ห้านาที -ทำไมถึงลืมตำแหน่งตวเองอยู่เรื่อยนะ?
แรงจูงใจของฉันคืออะไร??
โอ้ว ไอ้พวกเด็กบ้า
ทำงี้ได้ไงฟะ?
หนูแค่มาตรวจดูว่า คุณจะไม่ถูกแดดเผาเกินไป
ไม่งั้นเดี๋ยวหน้าลอกหมดนะ
-อะไรเนี่ย? -มีม้ามใครอยู่ตรงนี้ด้วย
ห้ามจับนะ
นี่ครั้งที่สองแล้ว ที่เกิดขึ้นกับฉัน
น้ำเนี่ยมันสุดยอด...
อา...ปวดฉิ้งฉ่องพอดี
รอบผู้ใหญ่ อีกห้านาที
อยู่ในห่วงยางนะจ๊ะหนูๆ
ฉันจัดอาหารเที่ยงให้แล้วนะ มีคุ๊กกี้ด้วย
ลูกเกดก็เอาเม็ดออกแล้ว แบบที่คุณชอบ
อ้อแล้วอย่าลืมล่ะว่าที่พ่นจมูก อยู่ในกระเป๋าสะพาย
-คุณถั่วน้อย! -...แล้วก็ครีมบำรุงผิวก็...
-พอเหอะ คุณถั่วน้อย! ผมเคยบอกแล้วไงว่า... -ครีมบำรุงผิวเหรอ?
ไว้ทาปืนน่ะ กินเป็นสนิม
นายอำเภอ คุณจะไปไหนเหรอ?
มีปัญหาตรงแถวอ่างเก็บน้ำนิดหน่อยน่ะ เจ้าแบดบิลมันก่อเรื่องอีกแล้ว
นี่ที่รักหวังว่าคุณคงกลับมา แบบครบสามสิบสองนะ
แล้วก็อย่าทำตัวเป็นพระเอกนักล่ะ
นี่ถั่วน้อย เธอไม่เข้าใจเหรอ
ว่าตอนนี้น่ะภาพลักษณ์สำคัญที่สุด
ลูกอมของชั้นหายไปไหน?
-อ่อ เจอแล้วอยู่นี่เอง -เกิดอะไรขึ้นเหรอ?
เพื่อให้ประทับใจผู้ชม
พระเอกของเราจึงต้องยอมละทิ้งความต้องการของตน
และทำให้ภาพลักษณ์ของตน กลายเป็นที่จดจำตลอดไปในฐานะตำนาน
งั้นชอตนี้คงเป็นขี่ม้าตอนอาทิตย์ตกสินะ
เอาเลยพวกแสดงให้เขาเห็น
พร้อมยัง เอ็กเซลซีเออร์?
เพื่อนพ้องทั้งหลาย
คงมีบางครั้งที่เรา ไม่แน่ใจในตนเอง
บางเวลาที่เราต้องเผชิญมรสุมชีวิต ลูกใหญ่โหมกระหน่ำ
จงจำช่วงเวลานี้เอาไว้ จดจำผม
ระลึกไว้เสมอว่าผมคอยมองดูคุณอยู่
ไม่ว่าจะเป็นเวลาใดก็ตาม
นั่นคือสัญญาระหว่างเรา
โปรดจำไว้ว่า ภายในตัวเราทุกคน...
มีจิตวิญญาณอันยิ่งใหญ่ของ....เหวอๆๆ
ขออีกทีได้มั้ยเนี่ย